En die wilde ik wel! We hebben natuurlijk al een Scalextric Taurus met McDonalds opschrift (zie auto 8).
Een tweede Megane als tegenstander voor nummer 1 (zie auto 29) en een project om te verbouwen met Ninco Proslot. 
De auto was eenvoudig te scoren bij Marcel van MPV-online en lag dan als kadootje onder de kerstboom. 
Of het verbouwen lukt en hoe de auto rijdt ga je hier lezen!
John Schoen heeft de auto ook en al geheel aan de daaraan te stellen eisen aangepast. Ik plaats hier integraal zijn tips en alle foto's. 
Omdat ik in 1e instantie niet de beschikking had over een 1,27 mm inbussleutel (nodig voor de velgen) heb ik de auto eerst origineel gebouwd. 
De auto reed daarna als een Ninco Honda NSX. 
Nu de tips van John voor de verbouwing met NSR onderdelen: "Voordat je de Ferrari in elkaar zet kun je het beste even het chassis en de body controleren/onder handen nemen. Leg het chassis op een vlakke ondergrond en kijk of het overal gelijk aanligt. Een krom chassis rijdt niet goed, zeker niet als je zonder magneet of met weinig magneet rijdt. Met heet water kun je het verwarmen en dan recht buigen. Meteen met koud water afkoelen, dat verkleint de kans dat de kromming na een nachtje weer terug komt.
De kap klemt heel strak om het chassis. Hij moet vrij kunnen bewegen. Weer met heet water aan de gang totdat je ongeveer een millimeter speling aan de zijkanten hebt. De uitsparingen voor de uitlaten zijn ook nogal krap bemeten, die kun je met een vijltje een millimeter breder maken. Terug naar het chassis. Het opstaande randje aan de voorkant heb ik weggesneden omdat de kap daar ook omheen klemde. De radiateurs links en rechts vóór de voorwielen met heet water een klein beetje naar binnen gebogen omdat die het kantelen van de body bemoeilijken. De gietnaadjes rondom met fijn schuurpapier weggehaald zodat de body er niet achter kan blijven haken. Aan de achterkant de body van binnen ook met fijn schuurpapier bewerkt waar hij in aanraking komt met het chassis, alles voor de bewegingsvrijheid.
Voor de rest heb ik op het hoofdje van de bestuurder, het stuur en de rolkooi na alles met een soldeerbout vastgesmolten in plaats van gelijmd. De pinnetjes die door het interieur steken zo vlak mogelijk smelten omdat ze tegen de motor aankomen en de trillingen die zo doorgegeven worden een rotgeluid veroorzaken.
Vijf gram lood onder de vooras om de neus omlaag te houden.
De lagers zet je er in met de platte kant naar buiten, daar moet later het afstandsbusje tegenaan komen. Ze zullen niet meteen 100% recht zitten. Daarvoor steek je de as er doorheen en tordeer je het chassis even in de lengterichting. Na een paar keer draaien zitten de lagers recht en kan de as er zonder hulp doorheen vallen. Zo heb je de minste wrijving. Druppeltje secondenlijm bovenop de lagers, dat moet dan tussen lager en chassis sijpelen en houdt ze netjes op hun plaats. Tussen het rechter achterwiel en het lager komt een busje te zitten, anders staat het wiel te veel naar binnen. Bij de NSXen was dat tenminste zo, het kan zijn dat het bij de Ferrari niet nodig is. In ieder geval moet je een heel klein beetje zijdelingse speling op de achteras hebben. Genoeg dat het soepel loopt en niet zo veel dat de boel gaat zwabberen. De voelermaat wordt meegeleverd: het plastic zakje waarin het tandwiel zit.
Één laag losjes tussen tussen tandwiel en lager klemmen wanneer je het tandwiel vastzet en het is precies goed. Wanneer je het zakje er tussen vandaan trekt kun je de as net een klein beetje heen en weer bewegen.
Is de verbouwing een succes. Nee, de achterwielen passen niet goed in de wielkasten en de spoorbreedte is een stuk kleiner dan de vooras. In het zakje van het achterastandwiel ontbrak het slotje waarmee je de achteras kunt vastzetten tussen lager en velg.
De auto was dus teruggebouwd naar standaard Ninco als onbruikbaar in de kast beland. Voor het racen bij Steffer heb ik de Ferrari toch weer uit de kast gepakt, we geven niet snel op! Dus magneet eruit en lood voorin. 
De race heb ik niet gewonnen, maar de auto deed het redelijk. Vooral grip ontbrak waardoor ik de Ninco banden heb vervangen voor Slot-it P4 op de achteras 
en NSR zero grip op de vooras. 
Benieuwd hoe de Ferrari het nu doet tegen de Supra van Steffer! 
We gaan het zien!
Dan wordt de betaling afgeschreven van de bank, maar niets komt. Wachten. En dan, begin januari 2007 is daar de auto. 
Rechtstreeks uit Spanje! En ik kan niet anders zeggen: het is een fantastische mooie auto! 
Wit met rood en zilverkleurig, voor iedereen wat. De auto gaat vanzelfsprekend mee naar de club waar hij het goed doet 
tegen de andere Moslers. Ook gaat de auto mee naar het Kasje, waar Lisanne er nog best een goede tijd mee rijdt!
Al met al: de Mosler is een absolute aanrader!
Voor het magneetloos rijden gaat er lood voorin en de magneet eruit, de auto blijkt dan teveel te hobbelen om tegen vergelijkbare auto's op te kunnen. De rode velgen zijn inmiddels zwaar beschadigd. 
Een Slot-it sessie verder is de auto voorzien van lichtmetalen velgen, strakke assen en hoogwaardige tandwielen.
Dat lijkt me leuk om naar toe te gaan! Eén klein probleem, we hebben geen Ninco Megane. Wijnand in Hoorn neemt de telefoon niet op. Wat is wijsheid? Naar Putten dus! Samen met Remco die de Koni uitvoering koopt van de Ninco Megane. De avond voor de race gaat er wat olie in de auto en plak ik er wat feestelijke rode kerst-plakband op. 
De race zelf is niet om over naar huis te schrijven (het blijkt een bloedfanatieke SSCN race te zijn geworden), een laatste plaats (gedeeld met Lisanne) is ons lot. Natuurlijk waren de tegenstanders sneller met hun getunede en geprepareerde bolides. Maar Lisanne was de snelste dame, en de jongste aanwezige deelneemster. 
Als prijs heeft ze een mooie Scalextric Toyota F1 gewonnen (die dus hier onder nummer 30 wordt beschreven!). Techniek: de Ninco Megane heeft een NC-5 motor en een wegligging die vergelijkbaar is met de Ninco Honda NSX. Een leuke snelle auto!
En in Nieuwegein is een racebaanwinkel (van Marco). We besluiten er een blik te werpen en dat is budgettair gezien natuurlijk nooit verstandig. 
Wesley is weg van de Ninco Mosler en ik laat me overhalen de auto voor hem te kopen. Met de NC-5 motor is de Ninco Mosler een zeer snelle auto en duidelijk te snel voor een 6-jarig jongetje. De auto is tot op heden nog niet noemenswaardig gebruikt en staat rustig in de kast. 
Als Wesley al met de racebaan bezig is, dan pakt hij zijn veel vriendelijker Scalextric Viper.
(NB ik heb dus niet eens veel foto's van de Mosler, daarom ook een plaatje van de met NSR onderdelen opgeleukte Mosler van John uut Z).
En van Speedy John en Remco Schuilnaamolifant kreeg ik deze Ninco Toyota Supra, 
natuurlijk met het nummer 40 er op. 
Een tuning met een NC-6 motor. Brute kracht. En daardoor niet echt sneller dan een auto met NC-5. De Supra is de eerste Ninco met een opvallende bobbel in de wielen. (De Subaru hobbelt ook). Dat blijkt veroorzaakt te worden door een behoorlijke braam op de velg. 
De Supra wordt open geschroeft en de braam wordt verwijderd. Ook de andere auto's worden allemaal open geschroeft en nagekeken. Vooral de Subaru knapt ook op van de behandeling.
De achterspoiler van de Toyota wordt gekraakt en een lijmpoging lost niets op. Dan maar zonder. 
De Supra doet het uitstekend tegen de andere Ninco's met NC-5 motor, en door een nieuwe raceklasse bij MTRC kan ik ook de auto daar inzetten. Conclusie: degelijke, betrouwbare auto.
(Laatste foto: Ninco Supra, Carrera Ferrari, Carrera Mercedes DTM en Ninco NSX tuning van John, Ninco NSX Autobacs en Ebbro)
Bijkomstig voordeel is dat de tweede NSX ook ingezet kan worden bij MTRC, omdat de Autobacs toch merkbaar langzamer is dan de andere versies van de NSX. En dat blijkt ook tijdens de latere races bij MTRC, met de Ebbro haal ik beduidend betere resultaten. 
De Ebbro wordt tot op vandaag naar tevredenheid gebruikt bij de standaard Ninco races. Mede door de komst van de Mosler is de NSX wel kansloos voor de eindoverwinning.
(NB bij MTRC wordt geracet met de auto's zoals deze uit de doos komen, dwz geen slot-it onderdelen als motor, assen, tandwielen, banden e.d., geen lijm op de banden, geen lood of andere aanpassingen).
Ach, toch maar even bellen of ze er wel een hebben staan. En dat hebben ze. Niet veel later staan we dus in Bloemendaal met de F1 in de hand, een mooie tegenstander voor auto 5, de Ninco Indy car. En omdat Modelbouw Bloemendaal ook Brio in de aanbieding heeft kost zo'n tochtje toch ruim meer dan de geplande € 29,95. 
Thuis op de baan blijkt de F1 sneller zijn rondjes te kunnen draaien dan de Indy. Beiden hebben een Ninco NC5 maar de F1 is een fractie breder en langer. Dat zorgt voor een hogere bochtensnelheid. 
Absoluut genomen zijn de beide Ninco open eenzitters niet bijzonder snel. Ze hebben te weinig magneet terwijl de NC-5 ervoor zorgt dat een fractie te snel op het gas gaan zorgt voor een mooie crash. De F1 en de Indy zijn niet populair om mee te racen, ze zijn te kwetsbaar voor de kindertjes door hun meesturende voorwielen, maar als het circuit wat langer ligt draaien ze ook altijd hun rondjes! (Foto's: in de tuin en op de DARC van Gastheer G).
Niets aan tunen, zo uit de doos op de baan. Dat is de bedoeling. Dus rijden we op een zaterdagmiddag naar Putten. Naar Vanalleswat. En die heeft een NSX staan. Ik koop de Autobacs, Remco koopt de blauwe Raybrig. Dan naar het centrum van Putten voor een tosti de Heerdt! Afzien, dat racen. En de NSX? Die doet het behoorlijk. Maar al snel is merkbaar dat de nieuwere versies van de Ninco NSX een steviger chassis hebben en dat ze gewoon sneller zijn. 
Zowel mijn Autobacs als die van Ron doen alleen mee in de subtop. Dan bekijkt de technische commissie alle Honda NSX'en en alle Toyota Supra's en breekt er een ruzie uit die de club 2 leden kost.
Ik heb dan inmiddels besloten de Autobacs te vervangen door een tweede NSX, een Ebbro. 
Maar dan ben ik wel al bijna een jaar verder. In het raceseizoen 2006-2007 doen ook de zeer snelle Nissan Skyline en de nog snellere Mosler mee. Dat wordt weer een bezoek aan Putten....
je in 2004 zoekt op internet naar rcaebanen dan kun je niet om racebaan.com heen, toen nog van GastheerG (Gerard van Dongen). Als je dan de autotests las dan dacht ik: waarom geen 'toptijd' op een standaard circuit, zodat je auto's uit kunt zoeken die ongeveer dezelfde tijden rijden. Al snel kwam het antwoord van GastheerG: beter is het om 2 dezelfde auto's te kopen in plaats van iedere keer een uniek exemplaar.
Zoals gezegd zijn de 5 auto's in ons bezit niet erg goede tegenstanders van elkaar. Vooral de Ninco Mercedes is bijna onverslaanbaar. Klaas Bos van Vanalleswat in Putten heeft Ninco Golfjes in de aanbieding, dus gaan we op een zaterdag naar Putten om 2 Golfjes te kopen. 
De Golfjes hebben een NC-1 motor, weinig magneet en 4wd. En een slechte wegligging en een te hoog zwaartepunt. We hebben nog wel eens overwogen om de NC-1 te vervangen door iets 
snellers (NC-5) maar gezien de kosten van een nieuwe motor zijn beide Golfjes onder in de kast beland. Beide autootjes kwalificeren als slechtste aankoop in de collectie op plaatsen 3 en 4. Er is zo weinig met bede auto's geracet dat ze GEEN schade hebben.
die bovendien een stuk duurder is dan de Ninco Indy car. Dan is het eenvoudig: ik koop de rode en John de groene. 
Beide auto's met NC-5 motor en meesturende voorwielen. Wat deze auto's ook meteen erg kwetsbaar maakt. De raceavonden worden dan gedomineerd door 'voorzichtig rijden' anders schiet de voorwielophanging weer los. 
Ook de achterspoiler is vaak het slachtoffer. De brute kracht van de NC-5 in combinatie met veel magneet zorgt er voor dat, als het fout gaat, het ook behoorlijk fout gaat.
